Í reglugerð um raforkuvirki (rur), gr. 5, er að finna þær kröfur sem gerðar eru til öryggisstjórnunarkerfis rafveitna, iðjuvera og einkarafstöðva. Í verklagsreglu Brunamálastofnunar VLR 1 er nánari lýsing á kröfunum. Hluti af öryggisstjórnunarkerfinu er eftirlit með eigin virkjum og í verklagsreglu VLR 2 er að finna nánari lýsingu á kröfum um eftirlitið. Í verklagsreglu VLR 3 er að finna lýsingu á því hvernig skoðunum faggiltrar skoðunarstofu með öryggisstjórnunarkerfinu skal háttað.
Í verklýsingum Brunamálastofnunar VL 6 og VL 7 er að finna lýsingu á lögbundinni upplýsingagjöf til Neytendastofu. Í skoðunarreglum er að finna enn nákvæmari lýsingu á kröfum til öryggisstjórnunarkerfa undir eftirtöldum gátorðum:
- Aðgangur að raforkuvirkjum,
- ábyrgð stjórnenda,
- ábyrgðarmaður,
- eftirlitsferlar,
- fyrirmæli til rafveitna,
- hættu- og neyðarástand,
- innri úttektir,
- kunnáttumenn og þjálfun,
- skjalastýring,
- skrár og skýrslur,
- skrár um virki,
- úrvinnsla athugasemda og lagfæringar,
- vinnuferlar.
Ný rafveita, iðjuver og einkarafstöð þarf að fá viðurkenningu Brunamálastofnunar á öryggisstjórnunarkerfi sínu til þess að henni sé heimilt að tengjast raforkunetinu. Í verklýsingu VL 8 er því lýst hvernig beri að standa að setningu nýrrar rafveitu, iðjuvers og einkarafstöðvar. Verklýsingu VL 5 lýsir setningu smávirkjunar.
Brunamálastofun er heimilt að takmarka kröfur til öryggisstjórnunarkerfa iðjuvera og einkarafstöðva. Ef uppfyllt er krafa um heildarskoðun háspennuhluta viðkomandi virkis á minnst 5 ára fresti má undanskilja ákvæði í töluliðum 3-6 í gr. 5.2 í rur, sem fjalla um eftirlit með eigin virkjum, úrvinnslu athugasemda og innri úttektir öryggisstjórnunarkerfisins. Þetta hefur Brunamálastofnun m.a. túlkað svo að einkarafstöðvum sé heimilt að hafa ábyrgðarmann sem er löggiltur rafverktaki og hefur öryggisstjórnunarkerfi sem taki til einkarafstöðvarinnar. Sama gildir fyrir smávirkjanir. Varðandi iðjuver hefur Brunamálastofnun tekið saman eftirfarandi leiðbeiningar til viðmiðunar um túlkun þessa ákvæðis.
