Til þess að bjóða þjónustu á sviði brunavarna þarf almennt sértæk námskeið sem varða þær brunavarnir sem um ræðir, þannig má t.d. nefna námskeið vegna brunaviðvörunarkerfa, slökkvikerfa og nám í brunaþéttingum. Einnig er í reglugerð nr. 200/1994 um eigið eftirlit eigenda og forráðamanna með brunavörnum í atvinnuhúsnæði, fjallað um aðila sem geti tekið að sér að halda brunaæfingar í atvinnuhúsnæði sem hafa skulu viðurkenningu til að bjóða slíka þjónustu, þá viðurkenningu hafa nokkrir aðilar hlotið sem allir hafa lokið námi sem slökkviliðsmenn og eldvarnareftirlitsmenn og sem hafa sýnt fram á mikla reynslu af forvörnum og slökkvistarfi.
Hér eru birtir listar yfir þær viðurkenningar sem Brunamálastofnun hefur gefið út og eru í gildi. Viðurkenningarskjalið er birt í heild sinni og er hægt að skoða það með því að fara í gegnum veftréð hér til vinstri. Í skjalinu eru víða sett takmörk á notkun vörunnar eða að vísað er til ákveðins frágangs. Vöruna má eingöngu nota á þann hátt sem þarna er lýst. Þar sem engar takmarkanir eru gilda almennar reglur.
|
Listi yfir viðurkennda þjónustuaðila úðakerfa gefinn út þann 11.09.2009 |
|
|
|
Nýr listi yfir Þjónustuaðila brunaviðvörunarkerfa er í vinnslu |
| Úðakerfi, viðurkenningar á grundvelli 3. mgr. 8. gr. rgl. nr. 245/1994 um hönnun og uppsetningu sjálfvirkra úðakerfa |
Lagaákvæði um viðurkenningar
25. gr.
Kröfur til brunaöryggis vöru.
Hver sá sem framleiðir, flytur inn eða selur vöru sem haft getur áhrif á öryggi mannvirkja og fólks gagnvart eldi skal ábyrgjast að varan fullnægi öryggiskröfum á Evrópska efnahagssvæðinu í samræmi við fyrirsjáanlega og eðlilega notkun vörunnar.
Hafi slík vara ekki fullgilda viðurkenningu á Evrópska efnahagssvæðinu, sbr. 1. mgr., skal sá sem framleiðir, flytur inn eða selur vöruna leita viðurkenningar hjá Brunamálastofnun áður en varan er sett á markað hér á landi. Kostnaður vegna beiðni um viðurkenningu skal borinn af þeim sem óskar viðurkenningar.
Brunamálastofnun sker úr um ágreining vegna notkunarsviðs vöru.
Telji Brunamálastofnun að vara fullnægi ekki kröfum skv. 1. mgr. er stofnuninni heimilt að banna sölu hennar. Um málsmeðferð Brunamálastofnunar og réttarfarsúrræði vegna sölubanns fer eftir ákvæðum IV. og V. kafla laga nr. 134/1995, um öryggi vöru og opinbera markaðsgæslu, eftir því sem við á.
