Hlutverk rafveitna er að afla, flytja, dreifa og selja orku í landinu. Rafveitur bera ekki lengur ábyrgð á rafmagnseftirliti raflagna í neysluveitum (húsum) í landinu, það er nú í höndum Mannvirkjastofnunar. Rafveitur bera eftir sem áður ábyrgð á eftirliti með sínum eigin virkjum.

Í reglugerð um raforkuvirki (rur), gr. 5, er að finna þær kröfur sem gerðar eru til öryggisstjórnunarkerfis rafveitna. Í verklagsreglu Mannvirkjastofnunar VLR 1 er nánari lýsing á kröfunum. Hluti af öryggisstjórnunarkerfinu er eftirlit með eigin virkjum og í verklagsreglu VLR 2 er að finna nánari lýsingu á kröfum um eftirlitið. Í verklagsreglu VLR 3 er að finna lýsingu á því hvernig skoðunum faggiltrar skoðunarstofu með öryggisstjórnunarkerfinu skal háttað.

Í verklýsingum Mannvirkjastofnunar VL 6 og VL 7 er að finna lýsingu á lögbundinni upplýsingagjöf til Mannvirkjastofnunar. Í skoðunarreglum er að finna enn nákvæmari lýsingu á kröfum til öryggisstjórnunarkerfa undir eftirtöldum gátorðum: 

•  Aðgangur að raforkuvirkjum, 
•  ábyrgð stjórnenda, 
•  ábyrgðarmaður, 
•  eftirlitsferlar, 
•  fyrirmæli til rafveitna, 
•  hættu- og neyðarástand, 
•  innri úttektir, 
•  kunnáttumenn og þjálfun, 
•  skjalastýring, 
•  skrár og skýrslur, 
•  skrár um virki, 
•  úrvinnsla athugasemda og lagfæringar, 
•  vinnuferlar.

Ný rafveita þarf að fá viðurkenningu Mannvirkjastofnunar á öryggisstjórnunarkerfi sínu til þess að henni sé heimilt að tengjast raforkunetinu. Í verklýsingu VL 8 er því lýst hvernig beri að standa að setningu nýrrar rafveitu.